Ochrona klimatu to wyzwanie nie tylko lokalne, ale i globalne, zwłaszcza jeśli chodzi o kontrolę jakości powietrza. Na całym świecie konieczne jest wdrażanie nowych rozwiązań technicznych w celu zapewnienia zgodności z normami bezpieczeństwa środowiskowego. W tej miniserii skupiamy się na dwóch różnych przypadkach zastosowania środków kontroli jakości powietrza w procesach spalania – ograniczaniu emisji pyłu w Sebalang (Indonezja) oraz redukcji emisji tlenków azotu (DeNOx) w Pizie (Włochy).
Ograniczanie emisji pyłu drobnego w elektrowni węglowej
Obecnie Indonezja pozyskuje ponad 50% swojej energii elektrycznej ze spalania węgla (źródło). Istotnym źródłem wytwarzanej energii jest elektrownia węglowa Sebalang, która została zbudowana w 2008 roku i składa się z dwóch bloków o mocy 50 MW każdy.
Podczas wstępnego przygotowania węgla do spalania na wielu etapach procesu powstają rozproszone emisje cząstek stałych. Mają one bezpośredni wpływ na zdrowie pracowników, a w zależności od charakteru rozprzestrzeniania się – również na środowisko. Firma Spraying Systems Co. zainstalowała blisko 200 dysz rozpylających w różnych punktach elektrowni w celu tłumienia i osadzania pyłu.
Celem było związanie cząstek stałych z wodą, a tym samym znaczne ograniczenie emisji. Cząstki pyłu mogą zostać osadzone dopiero wtedy, gdy aglomerują się z kroplami wody. Decydującym parametrem dla skuteczności separacji jest wielkość kropel wytwarzanych przez dysze (źródło). Jeśli krople są zbyt duże, cząstki pyłu omijają je. Zbyt małe kropelki są unoszone przez przepływ powietrza otoczenia, podobnie jak pył, więc nie dochodzi do separacji. Dlatego w pierwszym etapie dobrano odpowiednie typy dysz do poszczególnych lokalizacji. Inżynierowie oparli się na systemie obliczeniowym, który był już z powodzeniem stosowany w podobnych elektrowniach, jak pokazano w naszym studium przypadku.
Proces w elektrowni węglowej
Węgiel kamienny dla elektrowni Sebalang jest dostarczany statkami. Z końcowego punktu załadunku węgiel jest transportowany przenośnikami taśmowymi o długości 850 m do podziemnego bunkra. Po drodze węgiel przechodzi przez pięć wież przeładunkowych (rysunek 2), jest rozdrabniany i kilkakrotnie przeładowywany. Punkty te mają szczególne znaczenie pod względem emisji pyłu drobnego. Dysze hydrauliczne FogJet® 7G rozpylają strumień bezpośrednio na koło łopatkowe z góry, zapewniając optymalną kontrolę pyłu drobnego. (Zdjęcie 1a/b).
Dysza do kontroli pyłu
Dysze pełnostożkowe typu 7G składają się z głowicy z siedmioma mniejszymi dyszami. Tworzą one drobny strumień rozpylający, skutecznie zapobiegając w ten sposób rozprzestrzenianiu się wzbijanego pyłu. Na poszczególnych wieżach przeładunkowych (TT) zamontowano w okręgu dysze stożkowe typu WhirlJet® BD, które rozpylają strumień po przekątnej z góry na taśmy przenośnikowe. Kurtyna rozpylająca zapobiega tworzeniu się lub rozprzestrzenianiu pyłu poprzez wiązanie cząstek. Ponadto przed otworem zasobnika zastosowano dysze dwupłynne. Rozpylają one wodę za pomocą sprężonego powietrza, tworząc w ten sposób spektrum bardzo drobnych kropelek (d32 ≈ 30 µm (przy ciśnieniu powietrza rozpylającego 3 barg i ciśnieniu cieczy 3 barg)). W rezultacie szczególnie drobne pyły powstające w tym miejscu mogą być bardzo skutecznie wiązane. Wszystkie przewody prowadzące do systemów dysz zostały dodatkowo wyposażone w zespoły filtrujące. Wydłuża to okresy międzykonserwacyjne, a także całkowitą żywotność dysz (źródło).
Optymalne rozmieszczenie wszystkich systemów dysz zostało zasymulowane w programie CAD (Computer-Aided Design). Ostateczne dostrojenie przeprowadzono we współpracy z lokalnym operatorem. Ostatecznie dzięki zastosowaniu technologii dysz SSCo udało się znacznie ograniczyć powstawanie pyłu, co stanowi znaczną poprawę zarówno dla pracowników, jak i dla środowiska.
W ten sposób, dzięki zastosowaniu najnowszej technologii dysz, udało się znacznie poprawić wartości emisji. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat kontroli zapylenia, skontaktuj się z nami bezpośrednio lub pobierz broszurę.
