globe Menu Zoeken
Sproeianalyse

Prikkel, Reactie en Aanpassing: Kan sproeien biologisch worden?


7

Okt 20



Terugkerendnaar Biologie 101, wordt ons geleerd dat een organisme zich aan zijn omgeving aanpast door prikkels. U bent in gedachten verzonken als het rode licht groen wordt en iemand toetert. Uw hartslag stijgt, uw adrenaline piekt en u bent plotseling hypergeconcentreerd om gas te geven. De prikkel (toeterende autoclaxon) dwingt uw endocriene systeem om in te grijpen (verhoogde hartslag, verhoogde adrenalinespiegel, focus) en dan komt er een reactie om u met succes aan de omgeving aan te passen (versnelling).

Op dezelfde manier maken de grote technologische bedrijven gebruik van de kracht van stimulus-respons om uw gedrag en aanpassingen aan de koop- of interactie-omgeving te voorspellen. Laten we eens naar een voorbeeld kijken. U koopt een paar gymnastiekschoenen bij Amazon. Plotseling krijgt u suggesties voor meer gymnastiekschoenen en wat sportuitrusting. Als u op deze aanbiedingen ingaat, krijgt u meer suggesties, de ene al iets nauwkeuriger dan de andere.

Laten we ditzelfde concept toepassen op spuittechnologie. Met de juiste hulpmiddelen: laser, sensoren, camera's, en AI-gestuurde software, kunnen wij biologische aanpassing in een sproeisysteem inbouwen. Wij plaatsen bijvoorbeeld een sensor op elke spuitdop die wij verkopen en voorzien de klant van een begeleidend apparaat dat in real time debiet- en drukmetingen ontvangt. De ideale debiet- en drukmetingen worden in het apparaat geprogrammeerd en telkens wanneer die metingen afwijken, wordt er een signaal naar de klant gestuurd.

In zijn eenvoudigste vorm hebben wij stimulus en respons. De debiet- of drukmeting van een mondstuk is afwijkend en zendt dus een signaal naar het ontvangtoestel. Een dergelijk systeem is nu in ontwikkeling en zal binnenkort beschikbaar zijn. Dit alleen al is revolutionair. Maar, hoe kunnen wij nu overgaan tot reactie? Hoe kunnen wij dit proces biologische structuren laten emuleren?

Een zelfherstellend systeem is het eerste dat in mij opkomt. Het debiet is te hoog, dus wordt er een signaal naar het ontvangende apparaat gestuurd, dat op zijn beurt een signaal naar het sproeisysteem stuurt om het debiet te regelen. De mogelijkheden voor zo'n apparaat zijn eindeloos. Waar ziet u systemen die biologische structuren emuleren? Hoe kunnen wij daarmee beginnen? Neem contact met ons op om dieper op dit onderwerp in te gaan, of verbind u rechtstreeks met mij via LinkedIn.